Jongsocialisten

Op 21 oktober richtte Jongsocialisten reeds een open brief aan de Belgische regering om de opvangcrisis en de abominabele omstandigheden waarin asielzoekers moeten (over)leven, aan te kaarten. We zijn twee maanden verder. Nog steeds zijn er geen oplossingen. Nog steeds slapen mensen op straat in brakke tentjes in de winterkoude. Dat er nog geen doden gevallen zijn in de Brusselse straten, is bijna een wonder.

Wat is het probleem?

Al meer dan een jaar verkeert ons land in een opvangcrisis. Mensen op de vlucht kunnen geen asiel aanvragen. De Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) zit met een gigantisch personeelsgebrek en komt niet toe aan de verwerking van alle aanvragen. Ook Fedasil krijgt te weinig middelen, waardoor het aantal opvangplekken vandaag ontoereikend is. Daarom slapen duizenden mensen vandaag op straat of in kraakpanden. Sinds oktober 2022 slapen ook minderjarigen en gezinnen met kinderen op straat.

De Belgische staat schendt hiermee haar eigen opvangwet en werd al meer dan 6000 (!) keer veroordeeld door de Brusselse arbeidsrechtbank. De straffeloosheid die de staat zichzelf permitteert, is ongelofelijk. Jaren werd er bespaard op het departement Asiel en Migratie. De personeelsbestanden en werkingsmiddelen van de Dienst Vreemdelingenzaken en Fedasil werden na de vorige asielcrisis opnieuw sterk afgeslankt.

De race to the bottom met andere Europese lidstaten is hallucinant. Hoe minder we doen, hoe minder aantrekkelijk we voor asielzoekers zijn, en hoe minder geld we zullen moeten spenderen aan deze mensen. Dat is de logica die ook de Belgische Staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Nicole De Moor, lijkt te volgen.

De onmenselijke situatie waarin asielzoekers in België vandaag verkeren, verbetert niet wanneer politieke partijen de hete aardappel naar elkaar blijven doorschuiven. Los het op.

Wat moet er gebeuren?

Op korte termijn

  • Haal mensen van straat. Vandaag nog, zodat niemand op straat of in een kraakpand slaapt. Geef mensen toegang tot een veilige slaapplek met sanitair. Zorg voor een menswaardige opvang.
  • Informeer deze mensen. Informeer ze over waar kunnen zij naartoe voor juridische hulp, voor nachtopvang, voor voedselbedeling, etc. Zet tolken in aan het Klein Kasteeltje die hen te woord kunnen staan en verder kunnen helpen.
  • Werk samen met het middenveld. Zolang de overheid verzaakt de opvangcrisis op te lossen, zorg dan dat de middenveldorganisaties zoals de Humanitaire Hub in Brussel, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, het Rode Kruis, Dokters van de Wereld, Artsen zonder Grenzen en vele andere organisaties voldoende middelen krijgen. Zij vullen het gat op dat de overheid vandaag achterlaat, maar deze mensen – vaak vrijwilligers – zitten vandaag op hun tandvlees.

Op lange termijn

  • Werf personeel aan bij DVZ en Fedasil. Ook wanneer deze opvangcrisis ten einde is, zodat we voorbereid zijn bij een volgende golf.
  • Verkort de aanvraagprocedures naar max. 6 maanden. In de realiteit duurt het vandaag vaak 3 jaar vooraleer mensen een definitief antwoord krijgen. Indien we de procedures inkorten, kunnen mensen ook sneller de opvangfaciliteiten verlaten en bij een positieve beslissing zelf een woning zoeken. Op die manier blijven de opvangplaatsen niet te lang bezet.
  • Bekijk de mogelijkheid om opnieuw een versnelde asielprocedure zoals in 1999 en 2009 te creëren, waarbij een bijzondere commissie snel beslissingen maakt over individuele gevallen. Op die manier kunnen we snel de achterstand inhalen en mensen die hier al jaren zijn en geïntegreerd zijn eindelijk toegang geven tot onze maatschappij.
  • Oefen als België druk uit op Europees niveau om het Europese asielbeleid te hervormen. Herbekijk het Dublin-akkoorden en zorg voor een écht spreidingsplan tussen de lidstaten. Ieder zijn deel is niets te veel. Zorg ook dat de afhankelijk positie met dictaturen zoals Turkije, voor de opvang van asielzoekers aan de grenzen van de EU, zo snel mogelijk ontkracht wordt.

De race to the bottom met andere Europese lidstaten is hallucinant. Hoe minder we doen, hoe minder aantrekkelijk we voor asielzoekers zijn. Die logica volgt België ook.

De onmenselijke situatie waarin asielzoekers in België vandaag verkeren, verbetert niet wanneer politieke partijen de hete aardappel naar elkaar blijven doorschuiven. Terwijl politici vechten voor stemmen, vechten deze mensen voor hun leven. Los het op.