Solidariteit, herverdeling en welvaartscreatie

Voor ons moet de welvaart in de wereld eerlijk verdeeld worden naargelang nood en behoefte. Wat iemand teveel heeft, gaat naar iemand die het beter kan gebruiken.

Standpunten:

Solidariteit en herverdeling tussen sociale klassen aan de hand van belastingen en sociale bijdragen met een verzorgingsstaat waar de overheid verantwoordelijk is voor het welzijn van de mensen en een sterk uitgebouwde sociale zekerheid die mensen beschermt tegen rampspoed, is noodzakelijk voor een moreel aanvaardbare samenleving waar iedereen een menswaardig en zo betekenisvol mogelijk leven kan leiden.
De rijkdom die mensen vergaren is naast eigen verdiensten, ook de vrucht van de arbeid van anderen en de gegeven mogelijkheden door de maatschappij. Meritocratie is een ideaal, maar voorlopig een mythe. Daarom is het vanzelfsprekend rijkdom op die manier te herverdelen dat niemand te veel heeft van wat een andere persoon mist of beter kan gebruiken.
Welvaartscreatie moet gericht zijn op het verbeteren van de levensstandaard van zoveel mogelijk mensen. Economische groei is voor ons geen doel op zich en mag dat ook niet zijn, maar een middel. Groei moet door de overheid gestuurd worden in sociaal en ecologisch rechtvaardige richting binnen de planetaire grenzen.
De economie in haar geheel moet democratisch bestuurd worden. De marktwerking in het bijzonder dient ingebed te worden in collectieve, democratische instituties die deze functie overstijgen en reguleren. Regulatie moet in functie van de welvaartscreatie en herverdeling.
Liefdadigheid is geen oplossing voor de ongelijkheden in de maatschappij. Structurele solidariteit is nodig. Deze structurele solidariteit moet mede worden gegarandeerd en gefaciliteerd door de overheid.