Onze 'Welp van de Wetstraat' - Maxim Veys

Dit artikel verscheen op 4 februari in Het Nieuwsblad 

Welpen van de Wetstraat 

Beloftevolle politici voor wie 2017 het doorbraakjaar moet en zal worden. 

Ze zijn jong, beloftevol en bijten zich vast in dossiers als het kan, in tegenstanders als het moet. De hele week portretteerde onze politieke redactie aanstormende talenten die dit jaar op het voorplan moeten treden. Vandaag Maxim Veys (sp.a) 

"Ik verlies liever met de goeie dan mij te bekeren tot de slechte"

Hij komt uit een liberaal nest, maar vecht voor de oude, socialistische waarden. Maxim Veys (29) staat als jonkie te trekken aan de broekspijpen van sp.a. De Kortrijkzaan wil dat zijn partij haar roots opzoekt, en het socialisme van de straat belijdt. "Ik zeg niet dat socialisten een gelofte van armoede moeten afleggen, maar we moeten wel sober zijn. We mogen niet vergeten vanwaar we komen."

Omdat hij zich 'bekeerde' tot de socialisten, is de kans klein dat zijn ouders ooit voor hem zullen stemmen. Veys komt uit een klassiek, liberaal gezin van tandartsen. Zijn stiefbroer is een groene jongen. Het adagium "rood of geen brood", dat had de jonge Veys nog nooit gehoord. Maar de waarden die hij thuis meekreeg - eerlijkheid en rechtvaardigheid - stuwden hem toch onbewust richting socialisme. "Mijn vader zei altijd 'just is just', en dat vind ik wel terug bij sp.a."

De bankencrisis, de tergend langzame regeringsonderhandelingen van 2010 en 2011 en zijn studie van het kapitalisme en de ongelijkheid in de samenleving deden de rest. "Vooral het verhaal van de coöperatieve van De Vooruit heeft me geïnspireerd. Hoe mensen die weinig macht en middelen hebben, toch veel kunnen teweegbrengen. Omdat je je goed organiseert en met velen bent. Zoiets is nu ook nodig, tegen de almacht van multinationals of banken", zegt de historicus, die sinds 2012 ook echt actief is bij sp.a. 

De weg wijzen 

Hij is ondertussen medewerker van Kortrijks OCMW-voorzitter Philippe De Coene en is internationaal secretaris bij de Jongsocialisten. De leidde ertoe dat Veys vorig jaar de campagne van Hillary Clinton kon gaan volgen. Zelf is hij nochtans meer fan van Bernie Sanders. Of van de linksere Franse presidentskandidaat Benoit Hamon. "Echte politici die geloofwaardig zijn." Meer je principes en ideologie volgen en bezig zijn met de problemen van de mensen, dat is volgens Veys het succesrecept. Een recept dat ten tijde van Patrick Janssens en de periode in de meerderheid te weinig is gevolgd. "We zijn te lang onduidelijk geweest. Als je te lang compromissen sluit, verwateren je waarden. We moeten luisteren naar de mensen. Dienstbetoon is nu een vuil woord, maar er is niets mis met mensen helpen. Je moet geen dingen regelen, maar je kunt wel de weg wijzen." 

Zijn sociaal engagement en politieke verontwaardiging haalde Veys ook uit zijn eerste job als bouwvakker bij de KMO van zijn neef, waar hij twee jaar werkte. Een kleine kmo met die medewerkers, waar hard moest gewerkt worden om heel weinig over te houden. En dan zie je die grote multinationals en die sociale dumping met Polen of Hongaren die voor een derde komen werken. Ik vond dat verschrikkelijk en wou daar iets aan doen." Op het OCMW werkt hij sinds een aantal jaren aan heel concrete maatregelen voor armen. "Vroeger stelde 50 euro voor mij niets voor, maar nu zie ik dat dat voor sommige mensen toch het verschil kan maken. Een alleenstaande moeder kan al in de miserie zitten omdat ze schoenen koopt die haar kind niet mooi vindt."De kloof tussen arm en rijk dichten is zijn grote droom. Dat het egoïsme en de individualisering in de samenleving steeds groter worden, is nachtmerrie. "Bij elke hervorming denkt iedereen meteen: What's in it for me? Terwijl je aan het groteren plaatje moet denken." 

Bang van de bubbel

Maxim Veys ligt bij de Vlaamse socialisten in de bovenste schuif. Dat hij bij de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar een mooie plaats krijgt, staat zo goed als vast. En ook een jaar later, bij de nationale stembusslag, maakt hij een goeie kans. Tot nu toe stond Veys nog nooit op een lijst, maar hij wil het zeker proberen. "Ik ben wel bang van die bubbel van de politiek. Veel vrienden zeggen nu al: ik hoop dat je niet verandert. Ik wil met beide voeten op de grond blijven. Politici zijn vaak bezig met wat in de gazet staat, hoeveel likes ze hebben op sociale media... Uiteindelijk is dat niet waarmee je bezig moet zijn." En dat het fout kan lopen, beseft de West-Vlaming ook. "Maar ik verlies liever met de goeie, dan me te bekeren tot de slechte." 

3 vragen aan

Wat is het hoogste dat je wilt bereiken in de politiek? "De hoogste graad van beschaving: steden en regio's zonder armoede of ongelijke kansen. Dan worden OCMW's technisch werkloos. Nu is het omgekeerd: OCMW's worden afgeschaft, terwijl armoede loert. Dat begrijp ik niet." 

Wat zou je meteen veranderen mocht je het voor het zeggen hebben? "Een nieuw sociaalzekerheidspact afsluiten met alle democratische partijen. Om de fantastische principes van na de oorlog aan te passen aan het leven van de 21ste eeuw. Te veel mensen zijn onderbeschermd, omdat ze niet passen in die klassieke hokjes." 

Welke politicus is je grote voorbeeld? "Frank Vandenbroucke. Altijd een sterke mening, gebaseerd op feiten en cijfers. Met aandacht voor de zwaksten, en met het vizier op de (verre) toekomst. De waan van de dag hoort op Twitter, niet in de politiek."