Steven Arents

Verkiesbaar voor: 
Voorzitter

Beste kameraden/ Jongsocialisten, maar vooral vrienden

Welkom in het Vlaanderen van de 21ste eeuw, 2017. Ik ben Steven Arents, 21 jaar en gepassioneerd door onze samenleving. Laat me jullie meenemen naar vier thema’s die mij nauw aan het hart liggen. Digitalisering, klimaatsverandering, welzijn én de internationale context.

Digitalisering

Smartphones, tablets, robotica en die opkomende én vernieuwde virtual reality veranderen dagelijks ons leven aan een steeds hoger tempo. Soms positief, soms negatief. De verandering kunnen we niet meer ontkennen. In de zorgsector komen er robots en digitale tafels om onze demente ouderen te blijven versterken. In mijn eigen gemeente, Blankenberge, hebben we ook de eerste zogeheten iPad-school, met vallen en opstaan gelanceerd. Wij zijn kinderen van deze tijd, onze digitale geletterdheid is groter dan onze ouder en grootouders, al moeten we volgens mij dringend werk maken van een betere vorming rond thema’s als hacking, online etiquette (om online pestgedrag tegen te gaan) en programmeren.

Climate change

Klimaatsverandering gebeurt, de achteruitgang van onze openbare ruimte in Vlaanderen ook. Iedere dag gaat nog steeds 8 hectare open ruimte verloren aan verharding. Overstromingsgebieden worden gevoeliger door een gebrek aan investeringen en een veranderend, natter klimaat. De kust dient sterk te investeren in sterkere dijken, kunstmatige eilanden en zelfs de permanente overstroming van de IJzervlakte werd als optie gezien. Het Planbureau berekende onlangs dat er in totaal 32 miljard euro dient geïnvesteerd te worden om aan de energievraag te voldoen, rekening houdend met het Akkoord van Parijs én de kernuitstap.

Welzijn en zorg

De zorg voor elkaar en onszelf werd onder deze regering keer op keer op een neoliberale manier steeds op de zorgbehoevenden en hun directe omgeving afgeschoven. Het ziek of oud worden, wordt als een eigen schuld en last gezien. Onze geïnstitutionaliseerde solidariteit wordt beetje bij beetje afgebroken, zonder enig onderbouwd en open debat én een voldoend alternatief in de plaats te voorzien. Psychische gezondheidsproblemen evenwaardig behandelen als fysieke problemen moet vanzelfsprekend zijn.

De internationale context

De wereld en Europa globaliseren én regionaliseren. Er wordt gesproken over een hertribalisering van onze samenleving. De onafhankelijkheidsvraag van Catalonië, de Brexit, de referenda in Noord-Italië, “Make America Great Again” … Het nationalisme duikt overal (terug) op. Het globaliseren heeft verschuivingen veroorzaakt in onze economie, cultuur & samenleving, maar het regionalisme of tribalisme (en in zijn ergste vorm, isolationisme) is geen beredeneerd antwoord op deze problemen. We moeten op zoek gaan naar een synthese, waarbij de kernaspecten van het internationalisme en de eigenheid van een samenleving in compromis gaan.

Al deze problemen roepen natuurlijk vragen op en iedere beantwoorde vraag zorgt voor nog meer vragen. Als voorzitter wil ik samen met jullie, als team, deze vraagstukken en vele andere met een open vizier één voor één te lijf gaan. Ieder van ons is expert binnen zijn/haar interesses. Er zijn verplegers, onderwijzers, sociaal werkers, havenarbeiders, metaalarbeiders, bediendes, tientallen andere boeiende jobs én vele studenten en scholieren onder ons. We moeten meer pronken met onze leden. Er kan niet genoeg herhaald worden hoe veel talent er tussen & in ons schuilt. We moeten trots zijn waar we voor staan en we moeten nog trotser durven zijn dat we de wereld willen én kunnen verbeteren door onze ervaringen en kennis.

Daarom wil ik ook inzetten op de versterking tussen de lokale afdelingen en het nationaal bestuur. We beschikken over een groot netwerk van vele sterke, jonge mensen. Deze mensen moeten meer aan bod komen wanneer belangrijke thema’s aangesneden worden. Er schuilt veel kennis in de lokale afdelingen en moeten nu, meer dan ooit, aangeboord worden. Het nationaal bestuur moet de afdelingen sterker betrekken bij nationale activiteiten en omgekeerd moet het mogelijk zijn dat het nationaal bestuur impulsen geeft bij de lokale afdelingen. Debattrainingen, maar ook lezingen en studieavonden over bepaalde onderwerpen (en op vraag van de afdelingen) moeten meer op de agenda staan. Onze beweging en leden verdienen meer en sterkere inhoud. Er is duidelijkheid nodig waarover we debatteren en discussiëren. Zo versterken we ook de externe communicatie en de interne gedragenheid van voorstellen en standpunten.

We moeten hard durven reageren wanneer we politici de bal zwaar zien misslaan. Ook wanneer dit vanuit onze moederpartij komt. Er moet echter ook open gedebatteerd worden tussen sp.a en Jongsocialisten. Op congressen, maar zeker ook op debatavonden of gesprekken.  

We mogen daarnaast ook niet het aspect “plezier” vergeten. Onze beweging bestaat uit jong volk, dames, heren en iedereen daartussenin of net niet. Men zegt dat vriendschap in de politiek niet kan, maar daar geloof ik niets van. Integendeel, we moeten terug op zoek naar de vriendschap en het sociaal netwerk tussen de leden. Er dient vertrouwen opgebouwd te worden zodat we nog sterker als één team naar buiten kunnen komen.

En last but “not least”, welke voorzitter wil ik zijn? Ik ben een teamspeler. In mijn stad, Blankenberge, heb ik met een fantastisch jong team (14 – 20 jaar) een jeugdhuis uit de grond gestampt. Zelf coördineerde ik de zaak, maar het is meer dan zeker een groepsinspanning geweest. Ik besef dat vertrouwen leggen in mensen zorgt voor meer engagement. Het bevestigen en motiveren van mensen in hun talenten maakt hen sterker en weerbaarder voor tegenslagen. De kaart trekken van vormingen doe ik met plezier omdat kennis een persoon robuuster maakt én kritisch doet nadenken. Ik kies resoluut voor de aanpak waarbij ik open kaart speel want ik weet zeker niet alles. Jullie hulp, als team, zal ik nodig hebben. En omgekeerd zal ik klaar staan om jullie te helpen bij vragen of problemen. Laten we afscheid nemen van de zijlijn. Samen met jullie wil ik de strijd aangaan om de harten van de mensen te veroveren. Voor een meer verbonden en warmer Vlaanderen, België, Europa en wereld.

Warme, rode groetjes

Steven Arents